انحرافات

عشریه:

یکی از اعتقادات جدی این فرقه پرداخت عشریه به قطب به جای خمس وزکات است

بدین ترتیب که هرصوفی باید یک دهم درآمد خود را به قطب یا نماینده قطب بپردازد

ملا سلطان می گوید :

یک عشر از ارباح مکاسب و زراعات داده شود مغنی از زکات زکوی و از خمس خواهد بود

نابغه علم وعرفان ص ۲۰۳ و۲۰۴ چاپ تابان

که البته برخی توجیه کردند که این عشریه بعلاوه خمس و زکات است که این توجیه واقعیت ندارد .

سلطانحسین تابنده در رساله رفع شبهات سعی نموده این مساله را توجیه کند که جمله ملاسلطان نشانگر این واقعیت است که اینها عشریه را مکفی از خمس وزکات می دانند

تجسم صورت مرشد در عبادت

ملاسلطان گنابادی برای تئوریزه کردن این انحراف درسعادتنامه صفحه ۱۰-۱۲میگوید:اگرصورت مرشدظاهری راخیال درنظر نداشته باشدصورت هواهای نفسانی که بت تراشی نفسند هیچوقت از نظر اونرود

ملا علی گنابادی درصالحیه چاپ دوم ص۳۳۴ حقیقت۵۹۸ می گوید:مقلد ناچار است که دروقت عمل مطاع(مرشد)رادرنظرآورد

البته این انحراف در سایر فرقه های صوفیه نیز هست

میرزا زین العابدین شیروانی مست علیشاه که از سرسلسله های گنابادی است می گوید: دراین حال بایدکه سالک درمجامع واحوال وافعال واقوال ازمراقبت صورت مرشدغافل نشود.درهنگام ذکرو ورد وطاعت وخدمت؛ازوجه شیخ خودزایل نگردد.(ریاض السیاحه ص۳۷۱)

البته سلطانحسین تابنده که گویا آثار جد خویش را مطالعه نکرده در رساله رفع شبهات درپاسخ به این اشکال می گوید: بنابراین واضح است که در نظر گرفتن صورت در هنگام عبادت به اختیار کفر است.پس همانطور که توضیح داده شد منظور اهل عرفان تمثّل است و تمثیل نیست.و این مشاهدات هم بی اختیار صورت میگیرد و به هیچ عنوان شرک نیست.

این توجیه سلطانحسین در حالیست که ملاسلطان وسایرین رسما دستور به در نظر گرفتن صورت مرشد می دهند.

این در حالیستکه طبق نظر همه فقها این عمل باعث شرک می شود ونماز را باطل می کند!

مقام قطب

ملا سلطان در کتاب سعادت نامه ص ۱۶۲ در مورد مقام قطب می گوید :

طالب و مرید اراده حضور نماید چنین داند که به خدمت پادشاه مقتدری می رود و به بخشش او امیدوار باشد که به یک آن دو عالم را بی سبب به او بخشد و خیال را مشغول صورت شیخ دارد

در صفحه ۱۶۳ دوباره می گوید :

چون وارد حضور گردد در کمال عجز و فروتنی که شیوه نیازمندان است صورت بر خاک مذلت گزارد و به شکرانه این نعمت سجده بجای آورد.

و در ص ۱۳۸:

مقصود از خلقت تو این طاعت و اقتداست بلکه می گوییم ارسال رسل و انزال کتب و زحمت انبیاء و مشقت اولیاء از برای ارادت و اقتداست .

ملا سلطان در ولایت نامه :ص ۷۶

ولایت پیوند شجره الهیه است که از وجود بیعت گیرنده به دل بیعت کننده وصل می شود و آن پیوند صورت ملکوتی ولی امر است که از راه باطن به واسطه بیعت متصل به دل بیعت کننده می شود و همان صورت ولی امر ایمانی است که داخل دل می شود و همان صورت است حب علی (ع) که هیچ سیئه به او ضرر نمی رساند .

و در صفحه ۲۲۳:

اگر پیوند ولایت را به سلامت به دم مرگ برد اگر گناه جن و انس را بر روی شانه خود ببرد تمام را بپاشاند ووهیچ معصیت با وجود آن پیوند که همان حب علی (ع) است ضرر نمی رساند به او

در مجمع السعادات ص ۲۶۹:در بیان اینکه هر کس بشناسد اما م خود را حاجت به انتظار ظهور حضرت قائم (عج) او را نخواهد بود نه در عالم صغیر و نه در عالم کبیر

در همین حال نوع انتصاب را نیز من الله میدانند

ملا علی گنابادی می گوید:باید من الله باشد تا کوری دلیل کور دگر نگردد(صالحیه چاپ دوم صفحه ۲۱۸)و اگر چنین صوفی زیر آسمان نباشد:قرآن را مبین نباشد بلکه عترت هم نباشد.(صالحیه چاپ دوم صفحه ۲۱۸

در ولایت نامه ص ۱۱ سطر ۶.

صاحب ولایت کلیه مطلقه را الله توان گفت با این نظر و این لحاظ که فانی است در جهت غیب بینی و علی توان گفت به آن اعتبار که مضاف به کثرات است و مستولی بر کل است و رب توان گفت که تربیت کل موکول با اوست.

بعد می گوید :

خالق توان گفت به اعتبار اینکه خالقیت حق تعالی بواسطه آن ظهور می یابد

وی در حکم قطبیت فرزندش میگوید:

پوشیده نماند که هر یک از اولیائ عظام را در زمان حیات وبعد از ممات خلفا ونواب لازم.که رشته دعوت منقطع نشود که در بقاع ارض ودر جمله زمان حکم یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک .... جاری باشد لذا این ضعیف سلطان محمد نور چشم خود ملا علی را خلیفه خود قرار دادم و چون اشاره غیبیه شده بود تاخیر را روا نداشتم (صالحیه چاپ دوم ص۳۴۶)

این همان شبیه سازی وکپی کردن جریان غدیر است که هدف اصلی صوفیان بود.

غسل ها

یک صوفی برای رسمی شدن باید مشرف شود.برای تشرف اداب واحکامی بنا نهاده اند که ۵ غسل از جمله آنهاست

که صوفی قبل از تشرف به فقر باید آنرا انجام دهد.

۱.غسل اسلام

۲.غسل زیارت

۳. غسل حاجت

۴. غسل توبه

۵. غسل جمعه (حتی اگر دوشنبه مشرف شوی باید غسل جمعه بکنی)

راز گشا کیوان قزوینی ص ۲۰۴

تشرف

صوفی را در این فرقه تا قبل از تشرف طالب می دانند وبعد از چند سال که آماده شد طی مراسمی بنام تشرف صوفی رسمی می شود واز این به بعد فقیر نام دارد.

نامهای دیگر تشرف

پیوند. تلقیح . ازدواج لاهوتی از دیگر اسمهای تشرف است. استوار نامه ص ۴۲۳

وسایل تشرف :

پارچه سفید نبات جوز هندی انگشتر وسکه

که هر کدام هم گویای رازی است بطور مثال جوز آوردن یعنی ما سر آوردیم یسپاریم.

شیوه تشرف:

برای صوفی شدن طالب باید مقداری پارچه سفیدکه بهتر است یک قواره پارچه کفنی باشد وحدودا ۳کیلو نبات ویک جوزهندی سکه وانگشترتهیه کرده این ۵ چیز راکه وصله نام نهاده اند وهر کدام گویای رازی میباشد راتهیه کند.مثلا جوز بردن یعنی اینکه ما آمده ایم سر بسپاریم.این وسایل را به دست پیر دلیل داده عازم مکانی میشوند که رییس فرقه یانماینده او انتظار طالب را میکشند.

درخلوت را به روی غیر او هرکه باشد میبندند ولو ولیعهد قطب.مگر آنکه قطب اجازه خاص دهد، که اوهم حاضر شده ساکت بنشیند.وداخل هیچ کار وگفتاری نشود.پس قطب روبه قبله نشیند وبرخی مقیدند که روی پوست مرغز بنشیند وبه مرید میگوید که دردست چپ دلیل بایستد درجانب قبله، وآن ۵چیز را که آورده جلوی خودش به زمین گذارد. پس به دلیل اشاره میکند که شروع به ادای وظیفه کن.پیر دلیل به مرید امر میکند که پابرهنه وسر برهنه ودوش برهنه شو وشال کمرت را بگشا ،هر بند وگره که درلباست هست باز کن که معنی تمام تخلیه این است وخود دلیل هم همانطور تمام برهنه میشود.

پس دلیل خم شده آن ۵چیز را به دست راستش میگیرد به طوری که دست را آویخته باشد.وهر دو آرام راه میافتند.پس از طی مسافت هردو به سجده می افتند وپشت هر دو دست خود را به زمین میگذارند وکف دست به آسمان.پس برخاسته ایستاده یک نگاهی به قطب نموده دوباره به سجده میافتند وذکر معینی درسجده نیست.

.پس برخاسته به جلو قطب مینشیند ودلیل با دست راست خود دست راست قطب را به طور صفا میگیرد ومیبوسد.وآن ۵چیز را مینهد به دست قطب.در همان ضمن صفا اگر سبک باشد وبتواند آنها را لای دست خود گرفته که تسلیم قطب کند.

قطب آن ۵ چیز را گرفته وبه زمین مینهد دست راست مرید را ازدست دلیل خلاص نموده وبه طور صفا میگیرد .وبا ناله۳ بار استغفار میکندودلیل ومرید هم به متابعت صیغه توبه واستغفار را میخوانند وگریه میکنند.پس رو به مرید کرده اشاره به عقد صفا نموده میفرماید که اینست صورت بیعت الهیه (استوارنامه ص۱۹۲)

بعدها این فقیر میتواند مدارج دیگر را طی نموده وبا حکم قطب مجاز نماز یا مجاز دستگیری شود.

هو۱۲۱

شعار این فرقه هو۱۲۱ است.که به حروف ابجد نام مبارک امیرمومنان می شود ۱۱۰ ودو حرف (ی) والف نیز می شود ۱۱ که جمع آنها ۱۲۱ می شود.ومعنای آن هو یا علی است که معمولا به جای بسم الله الرحمن الرحیم در اول مکاتباتشان می نویسند.

به همین دلیل است که بسیاری از مردم آنها را علی اللهی می نامند

البته چون از فقها می ترسند که مبادا حکم به شرک آنها دهند لذا از عدد استفاده میکنند وهو یاعلی را آشکارا نمی گویند.